"Frymografia": W sekundę dookoła świata

Wierzę głęboko, że wszyscy mamy w sobie antenę. To taka siatka utkana z emocji, która odbiera tajemnicze bodźce i posyła je dalej. Nie musimy jej nawet nazywać anteną, ani odbioru odbiorem. Dość, że świadomi jesteśmy jej istnienia, a co niezmiernie ważne, nie staramy się racjonalnie wytłumaczyć jak działa. To coś, co w określonej sytuacji zauważa bodziec i rozpoczyna tworzenie. Jedni robią to instynktownie, pędzlem na płótnie, inni żonglują słowami na kartce papieru. Jeszcze inni łapią w ten sposób światło obiektywem. To jak wejście w magnetyczne pole. Nie widać w nim wektorów siły, a jednak czujemy jak włosy stają nam dęba. Jeśli kiedykolwiek ściągaliście elastyczny sweter, wiecie, o czym piszę.

© Bogdan Frymorgen / RMF FM

Na spacer…

Szliśmy już tak z godzinę: Derbyshire, północna Anglia. Krajobraz bajkowy, wychwalany przez poetów. Stroniłem wówczas od fotografowania krajobrazów. Wolałem je zostawiać malarzom. Myślałem — zwykłe widoczki — przecież wystarczy mieć oczy otwarte. Po co targać ze sobą aparat? To na spacerach niepotrzebna uprząż, zawieszony na karku zbędny kamień. Ale tego dnia, nie wiedzieć dlaczego, go wziąłem. To był przypadek. Już wspinając się pod górę czułem, że tym razem nie będzie to zwykły spacer, że coś się zdarzy. Krajobraz zmieniał się tak szybko i tak dramatycznie. Za szybko — myślałem — to już nie widoczki, to już nie przypadek.

Na szczycie, stając wśród polodowcowych głazów, poczułem, jak niewidzialna dłoń ściąga mi sweter z grzbietu. Byliśmy w samym środku magnetycznego pola. Chwyciłem oburącz aparat i ścisnąłem go w rękach. Ja drżałem, ale on nie miał prawa… Nie gdy otwierają się wrota takiej bajki!

Muszę przyznać, że bywam zachłanny. Więcej baśni w bajce! — rzuciłem w myślach komendę, a ręka posłusznie otworzyła soczewkę szerzej. Chciałem się w tej scenerii dosłownie rozpłynąć, ale nie tam, pośród głazów, lecz później, gdy zdjęcie wyciągać będę z drukarki. Pamiętam też, że przez moment stałem się Filiaszem Foggiem, a do okrążenia świata zostały mi dwie doby. Juliusz Verne, gdy pisał swą książkę, z pewnością latał balonem nad pagórkami z Derbyshire.

Pstryk, pstryk. Zawsze strzelam dwa razy. Nigdy więcej

Kiedy wróciliśmy do hotelu, czułem się, jakbym przyleciał z Marsa. Dostąpiłem cudu na ziemi, podróży w czasie na niezwykłym spacerze. A jeszcze na dodatek zostanie zdjęcie. Prawdę mówiąc, mogłoby go nie być, a i tak zapamiętałbym tę chwilę. Muszę przyznać, że najczęściej robię zdjęcia właśnie bez aparatu. Nie poruszam wtedy najmniejszym palcem. Mrużę jedynie oko i uginam nogi. Tego trzasku migawki nikt nie usłyszy, bo go nie ma. Wystarczy, że w pamięci zachowam obraz dla siebie. Pamięć to też nośnik. Taki sam jak analogowa klisza czy cyfra. W dodatku nośnik bardzo osobisty. Nigdy takich zdjęć nie pokażę. Nie będzie takiej pokusy ani żalu, że coś nie wyszło. Takie kadry wywołuję pod powiekami.

Zobacz również: Co jest kluczem do dobrego portretu? Opowiada Szymon Szcześniak

Źródło: RMF FM

Podziel się:

Przeczytaj także:

Ten artykuł nie ma jeszcze komentarzy

Pokaż wszystkie komentarze

Także w kategorii Inspiracje:

"Frymografia" - w złym jest dużo dobrego Stigma. Dokument fotograficzny Adama Lacha, który zmieni nasze nastawienie do Romów? [wywiad] Czy zgadniecie, co wydarzy się na fotografiach Lise Sarfati? Fotoreportaż Jakuba Kamińskiego ze Strefy Gazy z nagrodą PAP. Jak powstały jego zdjęcia? [wywiad] Leica Gallery - miejsce otwarte na współczesną fotografię Fotografia kostiumowa. Warszawa w 15 epokach od 1668 do 1983 r. Karczeby. Inscenizowany portret dokumentalny Adama Pańczuka Mike Brodie Kiedyś i dziś na jednym zdjęciu, czyli wehikuł czasu fotografów Piotr Idem – fotograf małego miasteczka Inspirujące konkursy fotograficzne, których jeszcze nie znacie Nick Veasey - mistrz rentgenowskich zdjęć W poszukiwaniu nocy - piękny film poklatkowy z historią w tle Zoomowanie nieba, czyli inspirujący sposób na nocne zdjęcia

Popularne w tym tygodniu:

Sonda Cassini jest w kosmosie już od 20 lat. Oto najlepsze zdjęcia Saturna, które zarejestrowała ”Słabe żarty i mocne zdjęcia” to specjalność Elżbiety Adamskiej vel "Nieśmigielskiej" Portretowanie z mocą natury. Fotografka wykonała zdjęcia obiektywem z... wody "Hello, Is This Planet Earth" - zachwycające zdjęcia z orbity Ziemi Kolorowa fotografia ma już 110 lat. Zobaczcie, jak wyglądały pierwsze autochromy Fotograf spędził 3 tygodnie z kłusownikami... mamutów Łukasz Bożycki jedynym Polakiem nagrodzonym na prestiżowym konkursie fotografii przyrodniczej ASFERICO 2017 Oto najbardziej urocze zdjęcia psów w konkursie The Kennel Club Dog Photographer of the Year Współczesna, pompatyczna architektura na terenie byłego ZSRR Jan Kempenaers sfotografował opuszczone obiekty w dawnej Jugosławii. Wyglądają jak statki obcej cywilizacji Czy rozwój technologii fotograficznej osiągnął już swój szczyt? Czy wymyślimy coś nowego? Najpiękniejsze sceny myśliwskie i zdjęcia przyrody w konkursie im. Włodzimierza Puchalskiego